Windmolen
In 1835 bouwde molenaar Jørgen Jacobsen een windmolen als uitbreiding van Vibæk Mølle. Deze werd gebouwd in Nederlandse stijl en was rietgedekt, had een vluchtheuvel, dat wil zeggen, deze werd naar de juiste windrichting getrokken door de molenknecht met behulp van touwen die verbonden waren aan de staart van de molen via een kruirad met de mogelijkheid om het touw vast te zetten in de stenen muur rond de basis van de molen en had toen zeilzeilen. Nu was het niet alleen de hoeveelheid water die bepaalde of er meel kon worden gemalen op Vibæk Mølle.
Møller Jørgen kostte 5400 rijksdaalders om de molen te bouwen en hij draaide iets meer dan 100 jaar, tot 1938, toen elektriciteit de windkracht inhaalde. In de laatste tien jaar van de actieve levensduur van de molen werden verschillende dure reparaties en moderniseringen uitgevoerd; een wiek brak in 1928 tijdens een storm en werd vervangen, de eikenhouten wiekelas werd vervangen door een ijzeren, de granieten hoofdlagers werden ook vervangen en het rieten dak werd vervangen door blikplaten. Helaas bleek de betrouwbaarheid van elektriciteit de doodsteek voor het molenaarsambacht en de afhankelijkheid ervan van de natuur. 1938 was het jaar waarin de laatste molenaar Christian Madsen Vibæk Møller sloot en de strijd tegen de elektriciteit was verloren. Een grappig paradox, aangezien we hier bijna 100 jaar later weer windmolens ons landschap zien sieren, juist om die waardevolle elektriciteit op te wekken waar we allemaal grote verbruikers van zijn.
In de daaropvolgende decennia raakte het molencomplex langzaam in verval. De familie van de molenaar bleef echter op de boerderij tot 1987, toen deze werd verkocht aan Stichting Vibæk Mølle door Nikolaj en Peter Dall Madsen. Zij waren de zonen van de laatste molenaar en hadden gebruiksrecht van de boerderij. Ze kwamen regelmatig naar de molens en na de dood van Peter in 1992 zette Nikolaj zijn betrokkenheid bij Vibæk Møllerne voort tot zijn dood op 96-jarige leeftijd in 2024.
In 1956 en 1957 komt het Nationaal Museum in actie en meet de watermolen op en restaureert deze. De Vibæk Watermolen is op dat moment de laatste overgebleven watermolen op Als.
Op 13 juni 1983 brandde de molen helaas bijna af tot de grond toe. de oude molen stond in lichterlaaie en men vermoedde brandstichting, maar kwam er echter nooit achter hoe de brand was ontstaan. Een deel van de verkoolde balken is bij de ingang van de molen nog in het plafond te zien.
In 1993 wordt een Nederlandse windmolen verplaatst van Niløse op Seeland naar het stenen fundament van de Vibæk-molen, en dit is de molen die er vandaag staat en die welkom heet op de helling bij Vibæk.
